Wpis powstał dzięki współpracy z:

Alejandro Jodorowsky mówi nam, jak uzdrowić świat za pomocą placebo

Alejandro Jodorowsky postrzega robienie filmów jako sztukę, a nie biznes. Rozwija to w samym tytule swojego najnowszego filmu: Psychomagic, A Healing Art. Film jest osobistą dokumentacją teorii Jodorowskiego terapii traumy, zwanej Psychomagią, w akcji. Możemy ufać Jodorowsky'emu, gdy wzywa do działania, ale uważaj, gdy dzwoni

Alejandro Jodorowsky postrzega robienie filmów jako sztukę, a nie biznes. Rozwija to w samym tytule swojego najnowszego filmu: Psychomagic, A Healing Art. Film jest osobistą dokumentacją teorii terapii traumy Jodorowsky’ego, zwanej Psychomagią, w akcji. Możemy ufać Jodorowsky’emu, gdy wzywa do akcji, ale uważaj, gdy nazywa cię cięcia, ponieważ jego żona, artystka Pascale Montandon, która była jego operatorką do wszystkich jego filmów, może trzymać kamery w ruchu. Sztuka performance jest skutecznym placebo do konfrontacji z psychicznym cierpieniem, a film robi to w czasie rzeczywistym, przełamując mur między rzeczywistością a performansem. To prawdziwe łzy na ekranie.

Syn rosyjsko-żydowskich imigrantów, „ojciec filmu o północy” urodził się w 1929 roku w Chile. Jego ojciec był zagorzałym stalinistą, który prowadził sklep z artykułami chemicznymi o nazwie Casa Ukrania. Jego matka zmusiła go do noszenia długich włosów w ramach żałoby po własnym ojcu. Jodorowsky swoją pierwszą sztukę terapeutyczną odnalazł w surrealizmie teatru, gdzie na przemian wykonywał prace mainstreamowe i undergroundowe, naśladując Marcela Marceau. Pierwszym filmem Jodorowsky’ego był film krótkometrażowy La Cravate (.) The Severed Heads z 1957 roku. Jego film z 1967 roku, Fando and Lis, na podstawie pracy hiszpańskiego dramaturga Fernando Arrabala, został zakazany w Meksyku po rozpoczęciu zamieszek na festiwalu filmowym w Acapulco w 1968 roku.

Przełom Jodorowsky’ego nastąpił, gdy jego duchowo odmieniony surrealistyczny western El Topo rozpoczął swoją północną emisję w kinie Elgin w części Chelsea na Manhattanie 18 grudnia 1970 roku. John Lennon widział go tam kilka razy. Ale zamiast wskoczyć na scenę, jakby to był The Rocky Horror Show, przekonał swojego menedżera, Allena Kleina, do skorzystania z praw do dystrybucji. Lennon sfinansował także następne dzieło Jodorowsky’ego, Holy Mountain. „Może jestem prorokiem” – powiedział Jodorowsky w 1973 roku, w którym to się ukazało. „Naprawdę mam nadzieję, że pewnego dnia przyjdzie Konfucjusz, Mahomet, Budda i Chrystus, aby mnie zobaczyć. A my usiądziemy przy stole, popijając herbatę i jedząc ciasteczka ”,

Jodorowsky jest również znany jako twórca jednego z największych filmów, jakie nigdy nie powstały, jego adaptacji powieści science fiction Franka Herberta z 1965 roku Dune. Jego scenariusz, notatki, storyboardy i grafiki koncepcyjne dotarły do ​​głównych wytwórni filmowych i wpłynęły na twórczość Gwiezdnych Wojen, Flasha Gordona, serii Terminator i Piątego elementu. Cały zespół produkcyjny filmu, który Jodorowsky zebrał i w skład którego wchodził szwajcarski surrealista H. R. Giger, współpracował przy filmie Ridleya Scotta Obcy z 1979 roku.

Jodorowsky, a od czasu do czasu jego żona i współpracowniczka Pascale Montandon, rozmawiali z Den of Geek o biznesie filmów głównego nurtu, chorobach społecznych wymagających terapii psychomagicznej i uzdrawiającej mocy tabu.

Den of Geek: Czy zainspirował Cię atak na zmysły surrealistycznego Theatre of Cruelty Antonina Artauda?

Alejandro Jodorowsky: Kiedy przyjechałem do Paryża, byłem młodym człowiekiem, miałem 24 lata. Poszedłem w grupie surrealistów. Znałem André Bretona i tak dalej. Byłem wielkim wielbicielem surrealizmu. Ale z czasem surrealizm stał się czymś nieco burżuazyjnym, trochę politycznym. Nie tego się spodziewałem i wykonałem ruch, który nazywam ruchem paniki, aby wyrazić siebie artystycznie jako młody człowiek.

Jeśli chodzi o moją Psychomagię, być może mam doświadczenie, które przeżyłem w czasach surrealizmu. Jest to możliwe, ponieważ surrealizm zerwał z logiką, z intelektem, w ekspresję nieświadomości, a to jest psychomagia. Psychomagia nie jest językiem logicznym, chodzi o mówienie językiem nieświadomości.

Kiedy używasz tarota, czy postrzegasz kartomancję jako sztukę czy naukę?

Musimy uważać na tarota, ponieważ tarot nie służy do czytania przyszłości. To nie jest prawdziwe znaczenie tarota. To sztuka, ale to rodzaj sztuki sakralnej. Tarot jest sztuką anonimową. To trochę jak człowiek, ponieważ nie powiem, że ich karta to papier, tylko rysunki. Musisz zapamiętać wszystkie karty. To zajmie kilka lat, zanim przeniesiesz te karty do twojej nieświadomości. A kiedy to zrobisz, tarot zaczyna mówić.

W sekwencji „Wychodzenie z szafy” odcinanie ubrań bardzo przypominało wczesne występy Yoko Ono. Czy to był hołd?

Cóż, musisz wiedzieć, kto zrobił to pierwszy. Zrobiłem to [dawno] dawno temu. Ale może to związek przyczynowy. Nie wiedziałem tego o Yoko Ono. Zrobiłem to jako kreacja siebie. [W filmie Psychomagia bohaterowie chcą] zniszczyć wizerunek, własny wizerunek tej osoby, ponieważ dzielą kostium, a potem biorą stary kostium, kiedy się ukrywali, jego homoseksualizm się ukrywał, a potem oni przyciąć wszystkie kostiumy, aby pokazać się takimi, jakimi są.

Wiem, że Yoko i John Lennon byli fanami twoich prac. Czy ty i John Lennon połączyliście się na poziomie artystycznym?

John Lennon i Yoko Ono zaprosili mnie do swojego domu i pokazali mi mały obrazek, który robili. Robili krótkie zdjęcia w swego rodzaju artystycznym wyrazie. Byłem tam, ale mój film El Topo im się podobał. John Lennon [został przedstawiony] El Topo w Elgin Theatre, gdzie [to] pokazało o północy. Był wielbicielem mojego zdjęcia.

Byłem bardzo zainteresowany tym, co robi Yoko Ono, ponieważ był to nowy sposób wyrażania się. Ale to nie był mój sposób, bo Yoko Ono była na drodze malarstwa, malarstwa współczesnego. Byłem w kinie.

W wielu swoich pracach celebrujesz rzeczy, które społeczeństwo próbuje stłumić. Czy możesz mi opowiedzieć o uzdrawiającej mocy odkrywania tabu?

Tak. Każda osoba ma to zadanie, ponieważ nasze społeczeństwo w tej chwili jest całkowicie zepsute. Wszystko. Nie możemy wierzyć w politykę. Religia, nie możemy wierzyć w księży. Nie możemy wierzyć w laboratoria. Nie możemy wierzyć w szczepionki. Nie mamy w co wierzyć, ponieważ wszystko wydaje się teraz nierealne. To, co się dzieje, nie jest prawdziwe. Nie wiemy, jak teraz żyć.

Ta pandemia, którą tam mamy, została wymyślona. Część tego została wymyślona. To dlatego, że teraz niczego nie ufamy. Nie ufamy prezydentom krajów. Nie wierzymy w wojny. W co możemy uwierzyć? Musimy zacząć odkrywać, jaka jest prawdziwa rzeczywistość, jak się czujemy, ponieważ zgodnie z prawami obecnymi w życiu nie masz być tym, kim jesteś. Znajdujemy się w wielkim, wielkim kryzysie istnienia.

Następnie musimy znaleźć sposoby, aby trzymać się razem i dojść do siebie. Nie wszystko jest materialne, nie wszystko jest biznesem, nie wszystko jest dolarowe. Musimy także mieć duchowy sposób działania. Mamy duszę. Mamy inne wartości. Nie tylko pieniądze. Musimy na tym skończyć. Możemy leczyć. Każda osoba musi spróbować wyleczyć. Jego rodzina, jego społeczeństwo, jego kraj, świat. Musimy wziąć to wszystko pod uwagę. Najpierw dusza, potem materia, materialność.

Filmy to nie biznes. Filmy to nie przemysł. W rzeczywistości filmy to sztuka. Filmy to nie Hollywood. Hollywood to sposób na dobrą zabawę, trochę pooddychania, ponieważ jesteśmy tacy, tak zdenerwowani tym, co się dzieje. Musimy się rozproszyć. Pokaz. Przedstawienie musi trwać.

Ale sztuka to nie przedstawienie. Sztuka to przebudzenie świadomości. Przebudzenie wrażliwości, duchowej wrażliwości. Celem sztuki jest uzdrowienie. Teraźniejszość jest chora. Artyści mogą zostać lekarzami.

Czy istnieje działanie psychomagiczne, które może naprawić kapitalizm?

To trudne. Musimy zrobić, co w naszej mocy, ale w zamian za pieniądze. Pieniądze to teraz nic. To fałszywa rzecz. W pieniądzach nie ma złota. To papier. To jakaś iluzja, ale to niesamowita iluzja, ponieważ jesteśmy tego więźniami. A potem kapitalizm i komunizm są teraz tym samym. Prawa i lewa są takie same.

Wiele lat temu przy tym wszystkim węglu potrzebowaliśmy pracowników. Teraz mamy maszyny. Myślące maszyny. A potem każdego dnia potrzebujemy mniej ludzi do pracy, mniej niewolników, ponieważ maszyna to zrobi. A potem co się stanie? Co się stanie? A potem naprawdę zaczynają mówić, jak niektóre szalone nowe zakłady przemysłowe: „Musimy teraz zabić kilka milionów ludzi, musimy oczyścić ludzkość z biednych, ponieważ nie mają oni nic do roboty”.

Musimy teraz przyjąć pokorną wizję siebie, aby powiedzieć, że nie jesteśmy panami planety, ponieważ planeta to nie tylko my. Planeta jest bardzo ważna dla zwierząt. Warzywa, bardzo ważne. Minerały, bardzo ważne. Powietrze, bardzo ważne. Nie mamy teraz czystego powietrza z powodu całego zanieczyszczenia. Zatruwamy atmosferę. Ocean jest teraz zatruty. Wszystko jest zatrute dla tej koncepcji królestwa przemysłu. Nie możemy dalej tworzyć bomb atomowych. To jest szalone. To nie jest konieczne. Nie musimy tego wszystkiego robić. Musimy zmienić nasze relacje.

W filmie pokazujesz kobietę, która powstrzymywała raka. Czy Psychomagic to wieloaspektowe placebo, które działa?

Posłuchaj, Psychomagic to placebo. Placebo leczy. Placebo jest niezbędne w medycynie, ponieważ placebo to wyobraźnia, ale wyobraźnia wywołuje wiele chorób. Kiedy czujemy udrękę, kiedy się boimy, choroba przychodzi, ona zna różnicę. Ale jeśli mi powiesz, możesz wyleczyć raka. Mówię, że nie spróbuję tego zrobić, to nie jest psychomagia. Psychomagia to sztuka. Ale z Psychomagic nauczę cię, jak żyć z rakiem. Oto, co robić i jak żyć.

Prawie rok temu stworzyłem zbiorową sztukę Psychomagic dla księdza Amazonek. Zabijali las Amazonek. To jest płuco Ziemi. To było straszne, zabijali. A osoba była zdesperowana. Teraz sam mogę zadzwonić do 10 milionów ludzi w Internecie i powiedzieć, że każda osoba musi zasadzić drzewo. W ich ogrodzie, w dowolny sposób, nawet w publicznym parku, zrobić drzewo. A potem, jeśli ludzkość to zrobi, cała ludzkość stanie się lasem i nie obchodzi nas, czy Amazonki zostaną spalone lub zniszczone.

OK. Myślę o świecie bez lasów. Widziałeś zwiastun Dune?

Tak, widziałem zwiastun Dune. Co ja myślę? Aby pomyśleć, musimy znać sytuację tej rzeczy. Filmy, nie ma jednego rodzaju filmu. Mamy różne rodzaje kina. Jeden to kino industrialne, a drugi to artystyczna realizacja pisarza, autora. Jak ekspresja jednego artysty, kino. Jak poezja, jak malarstwo, filmy. To inna praca.

Sam wykonuję ogromny projekt filmu, który nie będzie zwykłym filmem. Myślę, że za 14, 16, może 19 godzin mój film. Hollywood myślało, że zwariowałem. Zdjęcie, półtorej godziny lub dwie, nie więcej. Jak zrobisz biznes? Ale teraz, w serialu telewizyjnym, widzisz osiem rozdziałów, to jest bardzo długi obraz. Krótkie zdjęcia umierają, nie jest to już konieczne. Musimy zrobić poważny rozdział, wiesz? 10 godzin.

Ten rodzaj Diuny, który zrobiłem, był całkowicie artystycznym produktem, którego ostateczność nie była celem. Ostateczność była cudowną pracą. Po prostu zrozum to, a potem naprawdę nie wziąłem gwiazd, zabrałem niesamowitych ludzi, takich jak Dali, Orson Welles i tak dalej, nie? Mam na myśli osobowości, były one identyczne z postaciami na obrazku.

Myślałem o sztuce, nie o pieniądzach, ale o popędach, tak. Hollywood jest wręcz przeciwnie. W Hollywood najpierw pieniądze, potem praca. W takim razie praca w Hollywood nie może być w rękach jednej osoby. Niemożliwy. Niemożliwy. Musi być w rękach armii rzemieślników. Główną osobą jest producent. Co to znaczy producent? A reżyser nie może zrealizować dzieła jako artysta żyjący z przedmiotu, który robi. To wszystko, to jego życie, może umrzeć, jeśli nie wykona swojej pracy, może umrzeć. Van Gogh przeciął ucho. Ale nie widzę, żeby reżyser Hollywood ucinał sobie tam ucho, ponieważ nie może zrobić swojego zdjęcia.

Zwiastun Dune to dobry, dobry zwiastun jednego filmu industrialnego. Jest dobrze, ale jest podobny do innych zdjęć. Nic, nic, co mogłoby otworzyć twój umysł. Ale jest fajnie, jest fajnie, jest fajnie. Tak, jak inni. Ale zaproponowana przeze mnie Diuna była inna. To było otwarcie świadomości. Kiedy pracujesz nad czymś, co ma prawdziwą wartość, masz mniej publiczności. Robisz to tylko dla osoby, która ma wrażliwość, artystów.

Ten zwiastun pokazuje mi, że to dobry obraz industrialny, ale to nie jest sztuka. To jest jakaś sztuka. To sztuka przemysłowa. Możliwe, że istnieją bardzo wspaniałe obrazy sztuki przemysłowej. Codziennie mniej cudowne. Mniej cudowny każdego dnia, ponieważ to wielka dekadencja z całym Supermanem dla dziecka. [Wszystko jest] dla dziecka, Walta Disneya, Walta Disneya. Myślę, że zwłoki Walta Disneya wyszły z jakiegoś azylu, a teraz reżyseruje zdjęcia Supermana. Walt Disney, król filmów.

Myślę, że to dobry zwiastun. Przysięgam, mam nadzieję, że odniesie sukces, reżyser, który jest miłą osobą. Ale myślę, że wyjdzie z nerwowej choroby, ponieważ jako artysta nigdy nie będzie w stanie zrobić tego, czego naprawdę chce. Niemożliwe. Wydma nie jest obrazem do robienia na przemysłowych obrazach. Spider-Man, tak. Spider-Man jest możliwy. Superman, tak. Superman nie ma jąder, wiesz? Ponieważ dziecko musi zobaczyć Supermana bez jąder.

Fani Dune rozerwali zakończenie wersji Davida Lyncha, jak by zareagowali na to, jak zakończyłbyś swój film o Dune?

Wiedziałem, że David Lynch stworzy Dune. Byłem chory, ponieważ w tamtym momencie bardzo chciałem zrobić Dune. To było moje życie. Naprawdę, bardzo tego chciałem. I zrobi to fantastycznie, a ja to straciłem. A potem zapominam. Zapominam. Moje dziecko przyszło do mnie: „Musimy zobaczyć. Musimy to zobaczyć ”. Mówię: „Nie, nie, dziecko. Nie chcę cierpieć ”. „Nie, nie, musisz. Musimy to zobaczyć ”. A potem poszedłem do kina, żeby obejrzeć film, i był taki cienki, i krok po kroku kolory przychodziły do ​​mnie, i zacząłem oddychać, zacząłem być szczęśliwy. Byłem bardzo szczęśliwy, ponieważ zdjęcie było okropne. Byłem bardzo szczęśliwy, ale zdałem sobie sprawę, że Lynch, którego podziwiam, jest bardzo dobrym reżyserem, artystycznym. Podziwiać. Powiedziałbym, że winny jest Dino De Laurentiis, producent. To była córka Dino De Laurentiis, narzucił swoją okropną, okropną wizję filmów, producenta Dino De Laurentiisa. Zabił w tym Davida Lyncha. A jeśli zapytasz Davida Lyncha, powie to samo, co ja. Był ofiarą.

Ale mówię, że mam nadzieję, że nowy dyrektor Dune, który jest dobrym reżyserem i szczerze mówiąc, mam nadzieję, że nie zostanie przez to zniszczony, ponieważ nie wierzę, że może zrobić coś takiego. Niemożliwe.

Jak zareagowaliby fani książki, jak Ty byś ją zakończył?

Fanatyk Dune, to inny rodzaj fanatyków. Są fanatykami książki. Oni są naprawdę fanatykami książki. Napisał, nie zrobił Diuny, zrobił prawie osiem książek. To wielka, wielka saga, prawda? I nigdy nie uznają tego zdjęcia za dobre, ponieważ nie da się zrobić tak dobrego, jak jego Dune. Musisz stworzyć zmienioną Dune, o której powiedzą, że nie jest Dune. Przekształcony.

Są fanatycy Supermana. Może nie są fanami filmów, ale chcą się bawić. Ci ludzie nie mają żadnej wartości. Jest ich dużo. Może im się spodoba, a Hollywood będzie szczęśliwy, że zrobi interes. Jesteśmy najbardziej dumni, mówimy: „Dune zarobiła w pierwszym tygodniu 400 milionów dolarów”. Milion milionów dolarów, to sukces, to wielkie arcydzieło. Wielkie gówno mistrzowskie. To jest duży, duży produkt, taka ilość pieniędzy. To jest dobre dla branży. To jest dobre. Dobrze, dobrze. Ale to będzie to.

Ale prawdziwy zwolennik Dune, nie. Osoba, która lubi Dune Jodorowsky’ego, która wie, co chciałem zrobić, zacznie do mnie dzwonić, abym źle wypowiedział się na temat obrazu Dune. „Hej Jodorowsky, co o tym myślisz? Co myślicie o tym?” Powiem, że uważam, że jest dobry w swojej okolicy. W filmach industrialnych jest bardzo dobry, zarabia dużo pieniędzy, fantastycznie. Jeśli to nie przyniesie zysków, odrzucą reżysera, będzie ubogi. Hollywood odrzuci reżysera, który nie zarabia dla nich pieniędzy. To jest prawdziwa sytuacja dla mnie. Co o tym myślisz?

Bardzo chciałbym zobaczyć twoją, bardzo chciałbym zobaczyć to na platformie, która zajęłaby całe 14 godzin. Podobała mi się dłuższa wersja Once Upon a Time in America. Lubię długie filmy. Lubię, gdy sztuka się rozprzestrzenia.

Sergio Leone, pojechał zobaczyć El Topo. Przyszedł do mnie, aby zapytać: „Jak to zrobiłeś? Jaka maszyna? Mała maszyna? Łał.” I nie mogę uwierzyć, że to docenił. Bardzo go podziwiałem. Powiedział mi, że robię teraz zdjęcie w Rosji, kiedy bojownicy zajmą tam miasto, w którym toczy się wielka bitwa. Chciał powtórzyć to zdjęcie z ogromnym entuzjazmem. A oni nie mogli tego zrobić i umarł. Nie mogli tego zrobić, tego obrazu. Umarł. Ale był prawdziwym artystą, ale prawdziwym artystą filmów industrialnych. Zrozumiał, co jest w filmie industrialnym, może to zrobić. Aby to zrobić, musisz być bardzo inteligentny, a on to zrobił. To zdjęcie, wszystkie jego zdjęcia, uwielbiam te zdjęcia.

Czy znasz zdjęcie Bustera Keatona?

Tak

To sztuka. Znasz obrazek Freaks?,

Todd Browning, tak, uwielbiam ten film

Jest ograniczony, ponieważ osoba, która została przekreślona do filmów. Przemierza świat przez filmy. To były filmy. To był film industrialny. Ale jak mówię, musimy teraz spróbować to otworzyć, a nie być w filmach. Otwórz filmy i przejdź do rzeczywistości, rzeczywistości, aby przejść do innych światów. Nie z gwiazdami. Nie ma potrzeby używania gwiazd, ponieważ trwa poszukiwanie pieniędzy, tworzenie gwiazd takich jak bogowie. Aby robić filmy, musisz używać prawdziwej osoby. Prawdziwa osoba, prawdziwa sytuacja, ale nie realistyczna.

W Psychomagic używam prawdziwych ludzi, ale jest to całkowicie artystyczne. Nie możesz reżyserować aktorów w tego rodzaju rzeczywistości, musisz szukać momentu, w którym zastrzelisz osobę w rzeczywistości.

Chcę zapytać o zastrzelenie kogoś w rzeczywistości. Słyszałem historię o Omarze Sharifie niszczącym samochód podczas Rainbow Thief. Wolałbyś to nakręcić niż film?

Tak. Całkowicie. Byłem taki szczęśliwy. Kochałem Sharifa. Kiedy zniszczył samochód dwa razy, a nie raz. Ale nie zrobiłem tego zdjęcia. Teraz trochę przerobiłem Rainbow Thief z Omarem Sharifem. Robię to ponownie, ponieważ interesowałem się branżą, aby zobaczyć, jak działa przemysł. Ta osoba, ta pisarka, ta kobieta robiła makijaż rano, a Omar Sharif musiał czekać. Największa gwiazda musiała czekać. Był wściekły, nic nie powiedział i poszedł do swojego samochodu. A producent wykonawczy, mój przyjaciel, udał się do Omara Sharifa [i powiedział] „Żałuję, żałuję”. Omar Sharif zapytał [jako Sharif] „Czy powiedziałem coś?” „Nie, człowieku”. [jako Sharif] „Czy coś powiedziałem?” „Nie-” [krzyczy Sharif] „Czy powiedziałem coś?” I zniszczył całe wnętrze samochodu. Rozerwać! Całe płótno, cała okleina. Omar Sharif, on żył. Wyraził siebie.

Poszedł strzelać. Wraca, a właściciel samochodu tam był i powiedział „Człowieku, ale zniszczyłeś wnętrze mojego samochodu”. [jako Sharif] „Tak, zapłacę za to”. „Ale to mój samochód”. [jako Sharif] „Tak, zapłacę za to”. „Meh meh meh meh”. [Jak Sharif krzyczy] „Zapłacę to!” I zniszczył całą zewnętrzną część samochodu. Zniszczył resztę samochodu po raz drugi.

Czy to film, który faktycznie doprowadził Cię do terapii?

Myślę, że wolę to kręcić. Ale teraz, kiedy to zrobiłem, ponieważ zaaranżowałem siebie, by wyrazić siebie jak filmowiec. Jestem bardzo zadowolony z tego, co zrobił. Biorę wszystko i pokażę zdjęcie ponownie zredagowane, ponownie pokolorowane. Zrobi zdjęcie, które chciałem zrobić. Jesteśmy bardzo blisko, nie do końca, ale bardzo blisko tego, co jest artystycznym obrazem. Bardzo blisko. To jest piękne. Naprawdę piękne.

Czy podczas kręcenia sceny ze spadochronem Psychomagic ktoś inny skakał na spadochronie z kamerą? A co byś zrobił, gdybyś nie miał dobrego ujęcia?

Jak na koniec dnia powiesz, jakie jest dobre ujęcie? Kobieta podskoczyła, byliśmy w samolocie, nie wiemy, dlaczego oczywiście kobieta miała histeryczny atak. Następnie musimy to złapać, sfilmować. Ale Cali to sfilmował. Fotografem był Cali.

Pascale Montandon: Jestem autorką zdjęć do tego filmu i każdego filmu. Film został nakręcony raz, tylko raz. Jeden raz, jeden strzał. Ponieważ to było prawdziwe życie, prawdziwa osoba, prawdziwa sytuacja, prawdziwe cierpienie. A my nie jesteśmy w stanie niczego powtórzyć, bo to jak operacja, prawda? Nie możesz ponownie wykonać operacji. Nie wiedzieliśmy, jak zareaguje ta osoba, więc strzelanina była bardzo intensywna. I bardzo wyjątkowy.

Alejandro Jodorowsky: Myślę, że była podekscytowana. Ta kobieta musi spalić biały kostium ślubny swojego narzeczonego. A potem chcę, żeby spaliła to, gdzie narzeczony, mężczyzna, który popełnił samobójstwo. Dzień po ślubie facet wyskakuje z okna i zabija się. I chciałem, żeby pomogli spalić to na cmentarzu, w prawdziwym miejscu, gdzie palą się trumny zmarłego. Ale cmentarz powiedział, że to jakieś świętokradztwo. Kostium spaliliśmy w maszynie, która spala trumny. Poszedłem tam strzelać. To było prawdziwe. Tak? A potem efekt dla osoby był ogromny.

We wszystkich swoich filmach, ale szczególnie w tym, masz połączenie z kolorem. Łączysz kolory z akcjami. Czy czarno-białe filmy doprowadzają cię do szału?

Alejandro Jodorowsky: Nie, nie, nie, nie. Używam tego, co mam. Ostatnie obrazy, Dance Reality, Endless Poetry i Psychomagic, Pascale, moja żona i ja stworzyliśmy kolory razem, ponieważ jest malarką i razem tworzymy malarza PascAlejandro.

Pascale Montandon: Ponieważ nie mieliśmy biologicznego dziecka. Zostawiliśmy otwarte drzwi dla dziecka, ale dziecko nie przyszło, więc stworzyliśmy symboliczne dziecko, trzeciego artystę o imieniu PascAlejandro. To połączenie nas obu. Pracujemy razem. Alejandro rysuje, a ja tworzę kolory. A PascAlejandro stworzył kolory trzech ostatnich filmów, Dance of Reality, Endless Poetry i Psychomagic.

Alejandro Jodorowsky: Kiedy robiłem El Topo i The Holy Mountain, Santa Sangre, musiałeś strzelać w swoim kolorze. Otóż, nowa technika, technika numeryczna, jest czymś w rodzaju ubioru. A kiedy strzelasz, kładziesz kolory. I umieściłeś tutaj, tutaj, tam. Niebo wchodzi. To jak malowanie. To nie jest prawdziwy kolor, ty dokonujesz wyboru. Ale wszystkie kolory są tam i ty to wzmacniasz, a tym mniej. Nowa technika jest teraz bardziej kreatywna. To fantastyczne.

Pascale Montandon: Kolor jest bardzo ważny. To odtworzenie sceny.

Poza tym w swoich filmach stworzysz surrealistyczne tło i będziesz mieć obiektywną kamerę, która to uchwyci. Czy w tym filmie kamera jest nadal obiektywna, czy raczej jest bardziej aktywną częścią procesu? Ludzie również reagują na kamerę.

Pascale Montandon: Tak, ponieważ to była prawdziwa osoba, musieliśmy stworzyć bardzo intymną atmosferę, a nie mogliśmy mieć z nami tradycyjnych warunków kręcenia. Trzy kamery, 20 świateł itd. Itd. A w tym przypadku, ponieważ Alejandro musiał nakręcić film i tę osobę leczyć, więc kamera była jak oko, ludzkie oko. Nie wymagało technicznego wyglądu, ale ludzkiego wyglądu. To była część leczenia, ponieważ kiedy patrzysz na tę osobę, kiedy kamera patrzy na nią, jest to część uzdrawiania, ponieważ czują, że na nich patrzymy, a my ich słuchamy.

A kamera staje się wtedy postacią, ale także terapeutą w pokoju.

Pascale Montandon: Tak. Tak, to jest to. To było jak oczy Alejandro na nich, na tych ludziach.

Alejandro Jodorowsky: I nie możesz rozpraszać osoby, która jest w jego problemie, całkowicie jego problem, ponieważ ta osoba wyjdzie ze snu. Musi kontynuować swój problem. A potem żadnego reżysera, fotografa, nikogo, światła, niczego. Żadnego aparatu, nic.

Kiedy zaczęliśmy kręcić, powiedziałem Pascale: „To jest próba”. Teraz wyciąć aparat. Ale nie przecięła kamery, a potem osoba myśli, że kamera została przecięta, a potem byli wolni i zrelaksowani.

Pascale Montandon: Na przykład, kiedy jąkający się mężczyzna był w świątyni, a Alejandro zamierzał wziąć jego jądro, powiedział mi tylko: „Zaledwie kilka minut później zacznę. Bądź gotów.” Otóż ​​to. Więc tak, to było doświadczenie nawet dla nas.

Alejandro Jodorowsky: Ponieważ nie wiemy, jak by zareagował. Mógł zareagować, uderzając w nos. To mu się spodoba. Nie wiemy. To jest ryzyko, nie wiemy.

Jestem w Ameryce i zastanawiałem się, jakiego rodzaju psychomagiczną akcję możesz dać naszemu prezydentowi?

Alejandro Jodorowsky: Aby dać psychomagię, potrzebujesz świadomej osoby. Rzadko się zdarza, że ​​nie mogę tego zrobić. Nie widzi, że jest chory. Jest najlepszą osobą we wszechświecie, więc jak do niego dojdę? Boże, nie mogę.

Psychomagic, A Healing Art jest dostępna w Alamo on Demand, a także Alejandro Jodorowsky 4K Restoration Collection.

Tytuł oryginalny: Alejandro Jodorowsky Tells Us How to Heal the World With a Placebo
Źródło: d-o-g

Share on facebook
Facebook
Share on google
Google+
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on pinterest
Pinterest

Serdecznie polecamy nasze zaprzyjaźnione serwisy: